Leki immunosupresyjne

Leczenie SLE.

SLE – toczeń rumieniowo układowy – lupus erythematosus systemicus to choroba autoimmunologiczna, której układ odpornościowy niszczy własne komórki oraz tkanki. W prostym rozumieniu komórki „mylą swoją rodzinę z wrogami, atakując je”. Wniosek jest jeden– im więcej komórek odpornościowych, tym większa szansa na „wojnę i zagładę”. Dlatego jako leczenie zaleca się leki immunosupresyjne.

Do podobnych chorób z grupy autoimmunologicznych zalicza się również:

  • RZS – Reumatoidalne zapalenie stawów,
  • Twardzina,
  • Układowe zapalenie naczyń,
  • Łuszczycowe zapalenie stawów,
  • Sarkoidoza, itp.

Toczeń rumieniowo układowy, odznacza się charakterystycznymi objawami, a samo leczenie uzależnione jest od rozwoju choroby.

Jak postępować w trakcie leczenia SLE? Czym są leki immunosupresyjne? Jakie posiadają zastosowanie? Jakich można spodziewać się skutków ubocznych przyjmowania leków obniżających odporność?

Leczenie tocznia i innych chorób immunologicznych.

Terapia spowalniająca rozwój choroby ściśle dostosowana jest do wyrządzonych już niegdyś szkód i zaburzeń. Stosowane leki i zabiegi mają na celu wyciszenie choroby, jak również zapobieganie podwyższania odporności – choć to trochę „błędne koło” (masz niską odporność więc łapiesz różne choroby narażając organizm na wyniszczenie, jednakże podnieść jej nie możesz bo przyśpieszysz rozwój SLE i wywołasz stan zapalny).

Dlatego też podstawowym leczeniem tego rodzaju schorzeń jest stosowanie leków immunosupresyjnych. Terapia ta najczęściej uzupełniana jest w postaci dopasowanych dawek sterydów oraz medykamentów związanych chorobami współistniejącymi – u  mnie leki na serce, ciśnienie, tarczycę, osteoporozę, cholesterol, itp.

Leki immunosupresyjne - przyjmowane leki.

W poważniejszych przypadkach oraz nawrotach choroby zaleca się wdrożenie leczenia dożylnego w postaci pulsów sterydowych, leków biologicznych czy wlewów cyklofosfamidu.

leki immunosupresyjne w kroplówce - wkłucie.

Czym są leki immunosupresyjne?

Leki immunosupresyjne to substancje do przejściowego lub stałego leczenia m.in. chorób autoimmunologicznych. Ich główną substancją jest mykofenolam mofetilu, powodujący obniżenie odporności. To dzięki tej substancji możliwe jest spowolnienie rozwoju tocznia.

Mycofit - leki immunosupresyjne
tabletki mycofit

Zastosowanie mykofenolanu mofetilu.

Leki immunosupresyjne to preparaty, które stosuje się w wielu przypadkach. Głównie wykorzystuje się je w celu:

– zahamowania rozwoju chorób autoimmunologicznych,

– zapobiegania odrzucenia przeszczepu serca, wątroby, nerki,

– walki z nowotworami,

– obniżenia objawów alergicznych,

– itp.

Leki immunosupresyjne stosuje się także w połączeniu z innymi środkami medycznymi. Zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty. Przyjmowanie tego rodzaju środków należy ściśle kontrolować, a wszelkie dolegliwości natychmiastowo zgłosić do lekarza prowadzącego.

Stosowanie leków obniżających odporność niewątpliwie przynosi wiele pozytywnych efektów, jednakże podczas terapii mogą wystąpić również niepożądane skutki uboczne. Które z nich widoczne są najczęściej? Jak może zareagować organizm na tego rodzaju leczenie?

Skutki uboczne przyjmowania leków immunosupresyjnych.

Terapia immunosupresyjna niekiedy wiąże się z ryzykiem występowania wielu nieprzyjemnych odczuć oraz skutków. Wiele z nich znacząco może wpłynąć na dalsze życie. Dlatego warto o nich wiedzieć. Wiele z wypisanych w ulotce dolegliwości, potwierdza się w praktycznym stosowaniu leku. Poniżej spis działań niepożądanych ujętych w informacji medycznej, w stosunku do realiów – w związku z moją chorobą:

  • Zaburzenia układu pokarmowego – u mnie początkowo nudności, obecnie brak objawów,
  • Zakażenia i infekcje skóry – brak,
  • Trądzik, opryszczka, wysypka, świąd – brak,
  • Zaburzenie czynności nerek – w moim przypadku nefropatia wynikająca z rozwoju SLE,
  • Nieprawidłowości układu pokarmowego i jamy ustnej – początkowo afty i pleśniawki w jakie ustnej,
  • Zaburzenia jelit, krwawienie, zapalenie trzustki – brak,
  • Zaburzenia układu nerwowego: utraty równowagi, drgawki, drętwienie, skurcze mięśni, drgawki –   przede wszystkim niewielkie drżenie rąk, palców, osłabienie mięśniowe,
  • Uczucie lęku, depresja – niekiedy stany lękowe,
  • Zawroty głowy, bezsenność – w moim przypadku przede wszystkim problemy z zasypianiem, wybudzanie się nocne, pojawiające się zawroty głowy,
  • Zmiany ciśnienia tętniczego – potwierdzone,
  • Zaburzenia płuc: zapalenie, uczucia braku powietrza, trudności w oddychaniu – brak,
  • Zmniejszenie masy ciała – wręcz przeciwnie :/ z pewnością nie chudnę,
  • Wysokie stężenie cukru we krwi – brak,
  • Zmniejszona liczba czerwonych krwinek – wykazano w badaniach laboratoryjnych,
  • Itp.

Podczas leczenia substancjami immunosupresyjnymi należy również pamiętać o zagrożeniach związanych z zajściem w ciążę. Leki te często wywołują poronienia oraz wywołują wady wrodzone płodu. Zaleca się odstawienie planów zajścia w ciąże podczas terapii immunosupresantem.

Uwaga: Skutki uboczne leczenia mogą ujawniać się w każdym etapie przyjmowania, a ich intensywność i występowanie zależne jest od organizmu, który je przyjmuje.

Podział i spis leków immunosupresyjnych:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Leki_immunosupresyjne

Widomości dotyczące tocznia:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *